vrijdag 29 januari 2010

Schieten, Apache trail, ...

Tijd voor een nieuw bericht !

Vorige week ben ik met m'n ouders nog een aantal dagen op pad geweest.
Een paar dagen geleden hebben ze mij de foto's doorgestuurd dus nu kan ik er weer een verhaaltje over typen ;)

Zoals elke échte amerikaan wilde ik sowieso eens een keer gaan schieten.
Thuis een geweer hebben liggen is hier niet meer dan normaal. Zelfs in de Walmart is er een afdeling waar je allemaal verschillende jachtgeweren met de bijhorende accessoires kan halen.
Aangekomen op de schietbaan werd ons gevraagd met welk geweer we wilden schieten:
'Eu..., doe maar iets voor beginners' Wij kennen daar toch niets van :D
Zo dat pistool was al geregeld, nu nog de papieren doelwitten uitkiezen. Ik wist niet dat je daar ook zoveel keuze in had: personen met een roos op het hoofd of op de borst, gewoon cirkels,.. en natuurlijk had je ook nog kleurenvariaties.































We schoten met een 'Glock 34', je zou zo denken dat het gemaakt was van plastic.
Net een speelgoedgeweer, maar lawaai dat eruit komt, niet normaal.


Een paar dagen eerder hebben we Apache trail afgereden.
Dat is een heel mooie weg kronkelend door de bergen en het grootste stuk is nog onverhard ook.


De stad Tucson hebben we ook bezocht, zo'n 160km naar het zuiden.
Daar was helemaal niet veel te zien eigenlijk dus zijn we doorgereden naar een militair vliegtuigenkerkhof.
En dat was heel indrukwekkend, ik heb nog nooit zoveel oorlog bij elkaar gezien, 10 bommenwerpers van die soort, daar weer 60 gevechtsvliegtuigen,... Het bleef maar komen.
Met een bus zijn we een klein uurtje rondgereden over het terrein. De meeste vliegtuigen die daar bewaard hebben nog bruikbare delen anderen staan er gewoon te 'verrotten'.





















Deze morgen heb ik nog een examenvlucht gehaald, na 2 uur hard werken, kreeg ik te horen dat ik geslaagd was !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dat was mijn 32e vlucht alweer. :)

Tot de volgende !!

Gurbe

zaterdag 23 januari 2010

In de helft !

Hallo !

Deze voorbije week is héél druk geweest en daarbij er zijn weer een paar rare dingen gebeurd.

Want aan het lekke-banden-verhaal komt maar geen einde want een aantal dagen geleden liep het weer mis.
Dit keer was het vliegtuig aan de beurt...


Ik vloog m'n 2e solo-navigatievlucht, die zou 3 uur mogen duren.
Na een halfuurtje vliegen naderde ik het vliegveld van Wickenburg. Het plan was alleen een touch'n go te maken en dan weer doorgaan.
Wickenburg is een 'ongecontroleerd' vliegveld, dat komt erop neer dat je zelf mag beslissen hoe je landt en wat je doet.
Toen ik daar aankwam was ik de enigste in de omgeving, dat was gemakkelijk ;)

Vlak voordat ik de grond raakte, was er een vliegtuig dat 'traffic advisories' aan mij vroeg.
Hij had gehoord dat ik aan het landen was en vroeg wat de beste manier was om aan te komen op vliegveld.
Ik kon niet direct antwoorden want het enigste dat door mijn hoofd ging was: 'oke, dit wordt een goede landing'
Maar net op het moment dat mijn neuswiel het asfalt raakte, hoorde ik een vreemd geluid. Het klonk net alsof je met een auto over kasseien rijdt.

Omdat dat ander verkeer eraan kwam, moest het vliegtuig zo snel mogelijk van de baan. Maar dat haalde ik niet meer. Zelfs met vol gas wilde hij niet bollen :S
Snel over de radio gemeld dat de 'runway obstructed' was en hulo zoeken.
Na een telefoontje naar school, moest ik iemand in een verfwinkel vinden, die zou me kunnen helpen.

Wat handig een gsm ! Als ik die niet had, stond ik daar nu nog misschien ;)
Na een uurtje werd ik van de baan afgesleept zodat andere vliegtuigen weer konden landen, want ondertussen waren er nog een aantal komen opzetten.


Na 2 uur kwam een instructeur mij met een ander vliegtuig ophalen en hebben we de Archer ter herstelling daar achtergelaten. Morgen mag ik deze vlucht waarschijnlijk afmaken want ik had nog maar 50 minuten gevlogen.

M'n pa en ma waren de laatste 2 weken hier op bezoek, echt heel fijn ! Alleen werd het zo druk.
Elke avond afspreken om iets te gaan eten, daarnaast nog naar school, boodschappen doen,..
Je bent hier altijd wel met iets bezig.

Deze voormiddag zijn ze weer vertrokken en dat afscheid viel even zwaar tegen.
Het was lastiger dan het vertrek op schiphol 2 maanden geleden :S
Na een paar tranen en een knuffel, liepen zij door de douane en ik terug naar de auto.
Het liefste wil ik dat allemaal zo kort mogelijk houden, de korte pijn.
Want 'nog eens een keertje omkijken' dat is lastig ;)

Ja dat hoorde je goed, er is een andere auto !
Een dodge Avenger uit 2000.
Blijkbaar is hij niet tiptop in orde dus we moeten nog even beslissen wat we ermee gaan doen.






























Het is hier al lang bedtijd dus ik zal maar eens afsluiten.
Hou jullie goed !!

Groetjes,
Gurbe

maandag 18 januari 2010

Overland !

Dag allemaal !

2 weken geleden had ik al een introductie over 'navigeren' gekregen, maar nu vlucht D24 met succes is afgerond, is het navigatie-gedeelte van de opleiding officieel begonnen.

Woensdag zijn mijn instructeur en ik naar Prescott gevlogen. De bedoeling was om 3 uur op te vullen met een vlucht heen en terug naar een vliegveld van eigen keuze.
Die van mij was vrij snel gemaakt, want in het noorden liggen de hoogste bergen ;)


Hierboven zie je de route die we gevolgd hebben.
De zwarte cirkeltjes zijn 'turnpoints', herkenningspunten op de grond die gemakkelijk te vinden zijn. bv: een rivierbedding, een snelweg, een vliegveld of een dorpje in the middle-of-nowhere.
De rode cirkeltjes zijn hoge obstakels, daar moet je uiteraard ook rekening met houden. Want als er 1 op je pad ligt, zijn er weer regels van toepassing om te bepalen hoe hoog je moet vliegen.
De huisjes aan de zijkant van de route laten alle nuttige informatie zien: de richting die je moet sturen, de tijd tot het volgende turnpoint en de minimale veilige hoogte.
En met al die informatie kan je aan de gang.
Die route op de kaart was 350km en op minder dan 2 uur zou je heen en terug kunnen vliegen, flink snel dus.
Echt zalig dat zo'n afstanden ineens veel dichterbij komen.
Omdat de hoogste pieken rond de 2000m lagen, hebben we bijna de hele tijd tussen 2 en 3 km gevlogen, 1 keer zelfs op 3,5km omdat er een bergrug iets hoger was dan verwacht.


Ziezo, weer een korte update ;)
Tot blogs !

Gurbe

dinsdag 12 januari 2010

Bewogen week !

Ciao !

Geloof het of niet, maar onze prachtige 'Buick Park Avenue' is eergisteren verkocht voor 65 euro.
Midden op het kruispunt viel de motor gewoon uit..
Gelukkig was er een parking op bolafstand dus die haalde ik nog net.
Eerst nog wat proberen starten maar na een kwartier zat alles helemaal vast.

De volgende dag moesten we nog een stevige kilometer duwen naar de dichtsbijzijnde garage voor een diagnose te laten stellen.
Besluit: morsdood, de motor was helemaal in de soep gelopen.
De herstelling zou 4000 euro kosten.. toch maar niet dan.
We zijn nu volop op zoek naar een nieuwe auto, ik houd jullie op de hoogte ! ;)

Vrijdagnacht zijn m'n ouders aangekomen! Echt een heel leuk weerzien!
Deze zondag heb ik ze een rondleiding gegeven op school en 's avonds gaan we altijd lekker uiteten.















Gisteren had ik een belangrijke vlucht, de 'D24', na bijna 2 uur hard werken, vertelde de instructeur me dat ik het gehaald had !
Het vliegen ging eigenlijk helemaal niet goed maar omdat ik een hele tijd niet ingepland werd, was ook weer 4 dagen geleden.

Ondertussen is m'n 100e landing in Amerika een feit en straks haal ik de kaap van 120 waarschijnlijk.

Een paar dagen geleden is de nieuwe klas aangekomen, dus voortaan zitten Roy en ik samen met 2 anderen in het appartement. Alles is nu heel rommelig want hun koffers worden stilaan leeggemaakt en voor alle spullen moet er een plaatsje gevonden worden.

Zo meteen ga ik naar school voor een solo van 2 uur lang, heel de tijd landen.
Tot de volgende !

Gurbe

hieronder zie je nog hoe wij onze was hier drogen :P


maandag 4 januari 2010

k L.A. pband



Eerst en vooral een heel gelukkig Nieuwjaar en de beste wensen voor 2010 aan iedereen !
Hopelijk hebben jullie de overgang goed gevierd ;)
De onze was HEEL geslaagd!

Woensdag pakten we met z’n vijven een paar kleren bij en met 2 auto’s gingen we de weg op.
Het was al vrij laat toen we vertrokken, half 10 ’s avonds. Ergens langs de kant van de snelweg een motel meepakken was ons plan want Los Angeles is maar liefst 6 uur rijden ;)

Toen we ondertussen al een uur, in de woestijn, op weg waren, hoorden we ineens BAM! duk duk duk.. Zo snel als we konden placeerden we de auto op de pechstrook zodat we de schade konden opmeten, klapband. Géén probleem natuurlijk want iedere auto heeft een reservewiel, dus ook de onze. Een klein kwartier en veel gekrik later lag het reservewiel erop en waren we klaar om de trip verder te zetten. Alleszins dat dachten we: ‘Eu jongens, staat dat wieltje niet wat plat?’

Wat bleek: dat reservewiel is sinds 13 jaar niet meer gebruikt en was uit zichzelf bijna helemaal leeggelopen.
Dan maar de wegenwacht bellen, wel eerst het nummer weten natuurlijk.
Uiteindelijk een halfuur aan de telefoon gehangen om dan te horen krijgen dat niemand ons kwam helpen want het was al laat op de avond.
De enigste optie was om op het reservewiel naar het volgende benzinestation 3 km verderop te rijden. Het geluk stond weer niet aan onze kant want ook het reservewiel begaf het na een halve kilometer. Tegen een slakkentempo bolden we verder naar de afslag, daar aangekomen hadden we de band verloren en moesten we nog even op de velg verder.

Echt iedereen aan het benzinestation hebben we aangesproken op zoek naar hulp. Tot iemand ene Miguel liet komen, even uit zijn bed gebeld en een uur later hadden een nieuwe band. Wel balen natuurlijk want dat grapje heeft ons 90 dollar en het was nog 5 uur naar LA. We zijn nog voor een uur de snelweg opgegaan en zijn dan een motel ingedoken, uitgeput.

























’s Morgens er vroeg uit en gaan! Dit keer geen variërend landschap, alleen woestijn en boomloze bergen, wel mooi hoor :)
Om de tijd onderweg te doden hebben we ‘ik ga op reis en neem mee’ gespeeld :D
Ik had sterke concurrentie want we zijn doorgegaan tot we 17 of 18 dingen hadden :P Het spel ‘dieren opnoemen en met de laatste letter verdergaan’ heeft ons ook voor meer dan een uur bezig gehouden.

Aangekomen in Los Angeles zijn we in snel tempo door Beverly Hills en Hollywood het was immers al namiddag.

























Wesley had gehoord dat er 's avonds een mega-event in de stad zou plaatsvinden met allerlei bekende DJ's zoals David Guetta. Dé ideale plaats om het nieuwe jaar te vieren.
Daar aangekomen hebben we nog inkomkaarten kunnen kopen, het feest kon beginnen.
Hier zie je een filmpje, opgelet het volume staat heel luid:



Misschien wel 25000 man heeft zich daar verzameld, de sfeer was héél speciaal.
Om half 8 's avonds zijn we binnengegaan en om kwart voor 3 zijn we naar een motel vertrokken.
Bijna 8 uur lang hebben we dus gefeest :D De prijs van het inkomkaartje werd ruimschoots gecompenseerd. Zo'n eindejaarsfeest valt moeilijk te overtreffen.















Wat heel leuk aan die 'roadtrips' is, is dat je gewoon begint te rijden zonder enig idee te hebben waar je ergens gaat overnachten. 'We zien wel' dat is de instelling ;)
Zo, weer een A4-tje vol,
Hou jullie goed, groetjes !!

Gurbe